Twentse wellness in het weiland

21 november 2011

De lucht boven de Twentse essen blijft deze herfstochtend een beetje heiig. Maar vanaf mijn comfortabele ligstoel zie ik in de verte de groene, golvende skyline van Ootmarsum. Ik snuif de lucht van het boerenleven op en geniet met volle teugen van een relax-weekend. Het leven is goed én rustig, hier op het platteland. Vandaag geef ik me volledig over aan het speciale Aarde, Brood en Kruiden-arrangement van Boerderij Spa Nutter. En dat betekent: opwarmen in een broodoven, stomen in het hooi, scrubben in de klei-oven en baden in de buitenlucht. Wellness in het weiland. Een dagje onthaasten op de boerderij.

Nationale Wellness Award
Ik heb een relaxte autorit achter de rug door de fraaie Twentse natuur. Over landweggetjes bereik ik na een korte reis de boerderij van Frans en Marinka Steggink, die in 2009 het boerenbedrijf van Frans ouders een nieuwe bestemming gaven. Samen met hun drie dochters runnen ze een kleinschalige onderneming, waar gastvrijheid en privacy voor de gasten de boventoon voeren. Een concept dat aanslaat, want de familie Steggink heeft binnen twee jaar al drie prijzen in de wacht gesleept. De meest recente (Nationale Wellness Award) is van mei 2011. ‘En weet je waar ik zo trots op ben?’, zegt Marinka. ‘Het is een publieksprijs. Het publiek waardeert ons met een dikke 9’.
Het concept van de Boerderij Spa is simpel én origineel. Gasten kunnen een kleinschalige wellness verwachten, waar men natuurlijke behandelingen ondergaat. In de authentieke sfeer van het Twentse boerenland. De entree van de Boerderij Spa Nutter begint in de oude deel van de boerderij. De gebinten uit 1600 pronken in de nok. Aan het eind van de deel is een matglazen deur. Wie de deur opent, stapt een andere wereld binnen. Een wereld die rust, harmonie en balans uitstraalt. Een smaakvolle, lichte inrichting, gecombineerd met oude elementen. Marinka ontvangt me hartelijk en laat me aanschuiven aan de lange ‘stamtafel’ in het midden van de ruimte. Ik krijg koffie met een stukje grof volkorenbrood met noten en ei. ‘Een streekgerechtje’, glimlacht Marinka. Ze zal me de rest van de dag met streekgerechtjes blijven verrassen.
Het is lekker rustig bij de Boerderij Spa. “En dat is nou net de bedoeling”, zegt Marinka lachend. “We ontvangen per dag maximaal twaalf personen. Dat zorgt ervoor dat er voor iedereen voldoende privacy is. Men komt elkaar tussen de behandelingen door amper tegen.’ Na een korte intake voert Marinka een huidmeting bij me uit. Ik scoor een 7 op het apparaatje. Dat lijkt me een mooie voldoende. Maar Marinka vertelt me dat de vochtbalans in mijn huid te wensen over laat. ‘De optimale score is 25. En in landen als Oostenrijk en Duitsland, waar mensen gewend zijn veel te kuren, haalt men wel een score van 45.’ Werk aan de winkel dus…

Broodoven
Marinka gaat me voor naar de broodoven. Ik stap de kleine, spierwitte ruimte binnen en neem plaats in een van de stoelen. In badjas, want die mag gewoon aanblijven in Boerderij Spa Nutter. Een zonnestraal piept door de kleine ramen naar binnen. Marinka schuift een speltbrood op een plank de oven in. Het vuur is opgestookt. ‘Zo warmt je lichaam ook lekker langzaam op. Dat is een goede voorbereiding voor de behandelingen die vandaag volgen’, geeft Marinka aan. Ze controleert nog een keer of ik lekker zit en verlaat de ruimte. Die vult zich binnen de kortste keren met een lekkere broodlucht. De zon op mijn huid, uitzicht op het weiland en broodlucht in mijn neus. Ontspannen is in deze boerderij-spa een koud kunstje merk ik al snel!
Na 25 minuten komt Marinka me uit mijn gesoes halen. Ze neemt het broodje uit de oven. ‘Zo, die is gaar. Dit brood krijg je straks lekker voorgeschoteld tijdens de lunch’, belooft ze me. Ik mag een poosje lekker relaxen en afkoelen in de tuin. Ik loop een rondje om de tuin te verkennen en strijk dan neer in de ligstoel. Marinka zet een kan met fris water naast me neer. Er drijft een tak munt in.
Ik sluit mijn ogen en hoor de vogels tjilpen. Het lijkt alsof ze een vraag-antwoordspelletje doen. Een grote libelle draait cirkeltjes om mijn hoofd en vliegt dan richting de natuurvijver. Verderop zit een jong stel aan een tafel. Ze lezen beiden een boek. Zelf hou ik het op rondkijken. Wie oog heeft voor de natuur heeft hier veel te ontdekken. Ik ben een poosje gebiologeerd door een witte vlinder die op een blauwe korenbloem neerstrijkt. En dan staat Marinka ineens weer naast me om het volgende deel van deze verwendag aan te kondigen.

Kruidenoven
Of ik meega naar de hooizolder. Ze gaat me voor een houten trap op en leidt me naar de kruidenoven. De vloer is bezaaid met groene dennentakken. Ik loop er op blote voeten overheen, want dat stimuleert de voetzonereflex, zegt Marinka. Het ruikt er naar Kerstmis. Boven een oven worden kruiden verhit. De kruidenstoom komt via een korf met dennenappels naar buiten. ‘Het koperen dak in deze ruimte zorgt voor geleiding van de warmte. Die warmte komt precies op de rug/schouder/nekzone terecht’, vertelt Marinka en ze trekt de deur dicht. Het wordt behoorlijk warm in de ruimte, maar het voelt aangenaam. Als ik weer naar buiten stap, sta ik meteen voor de douche. Daar spoel ik het zweet van mijn lijf. Marinka nodigt me daarna uit om plaats te nemen in de dondolo. De ‘schommelstoel’ wiegt de gebruiker als een kind in de baarmoeder. Wie in de stoel plaatsneemt moet eerst zoeken naar de juiste balans en wordt dan getrakteerd op een lichte schommeling bij elke ademteug. De 300 jaar oude kastanjeboom, die buiten voor het raam staat, wiegt zachtjes mee. Totale ontspanning.

Hooi-oven
Het is tijd voor de volgende behandeling; de hooi-oven. De hooi-oven is een stoof, waarin ik plaats mag nemen. Door het grote zolderraam kijk ik uit over de verten. In de stoof zit gebroken alpenhooi met kamille. Zodra het hooi in aanraking komt met stoom stijgt er een vertrouwd luchtje op. De stoom is goed voor de luchtwegen en heeft een therapeutische werking op het lichaam.
Ik ben behoorlijk opgewarmd en Marinka adviseert me wat verkoeling te zoeken bij de natuurvijver. Voor de durfals is er een klein trapje in het koude water. Ik kies ervoor op de rand van de vijver te gaan zitten en lekker met mijn voeten in het water te bungelen. Marinka schenkt thee met wat lekkers. ‘Ga je mee in de klei-oven?’, vraagt ze uitnodigend. Ik moet me eerst douchen en krijg dan van Marinka een schaaltje met vijf bolletjes klei aangereikt. De witte klei is voor mijn gezicht, de bruine voor mijn buik en zo heeft elke kleur een gebied om af te dekken. Marinka smeert mijn rug in. ‘Dit is verzegelde klei. Dat heeft een hele lange geschiedenis. De Arabieren gebruikten het 400 jaar geleden al als ze in de woestijn buikloop hadden. Proef maar eens hoe zout deze klei is!’. De deur van de klei-oven wordt gesloten, zodat het spul goed kan intrekken. Stoom vult de ruimte. En na een tijdje springt er boven me ineens een regendouche aan, die alle klei weer keurig van mijn lijf afspoelt.
De laatste behandeling is een lichaamspakking met nachtkaars. Een uitstekend middel om mijn dorstige huid weer te voeden. Als de pakking is aangebracht zak ik diep weg in het waterbed en ga ik floaten. Als Marinka na een poos de deur weer opendoet word ik wakker uit dit schoonheidsslaapje.

Slapen
Wie het dagje Boerderij Spa Nutter in stijl wil afsluiten kan blijven slapen in een van de luxe boerderijlodges. Op slippers en in badjas kan dit verblijf betreden worden. Het bubbelbad staat klaar. En ’s ochtends wordt er op het privéterras een boeren-ontbijt geserveerd. Met een vers eitje natuurlijk. Ik had er graag gebruik van gemaakt, maar ik woon op een half uurtje afstand en ga dus naar m’n eigen stal. Maar Boerderij Spa Nutter ziet mij binnenkort zeker nog een keer terug!